The rights of the people to be free to exercise their religious and philosophical beliefs” includes *by necessity* the right to abstain from the practise of any religious and philosophical beliefs.

This right cannot be guaranteed in any environment wherein a practice of this type is enacted in a state funded context — like a classroom — and the participation is all but compulsory for those present in that they must experience another’s religious practice on their time and against their will.

School ground is not the issue. School TIME *is*. At that point, it becomes STATE time, which makes it STATE religion.

Say hello to theocracy.

[Timothy Jones , on alt.atheism]

I don’t care if it rains or freezes
Long as I have my plastic Jesus
Riding on the dashboard of my car
Through my trials and tribulations
And my travels through the nations
With my plastic Jesus I’ll go far

Plastic Jesus, plastic Jesus
Riding on the dashboard of my car
I’m afraid he’ll have to go
His magnets ruin my radio
And if I have a wreck He’ll leave a scar

Riding down a thoroughfare
With his nose up in the air
A wreck may be ahead but he don’t mind
Trouble coming He don’t see
He just keeps his eye on me
And any other thing that lies behind

Plastic Jesus, Plastic Jesus
Riding on the dashboard of my car
Though the sunshine on His back
Make Him peel, chip and crack
A little patching keeps Him up to par

When pedestrians try to cross
I let them know who’s boss
I never blow the horn or give them warning
I ride all over town
trying to run them down
And it’s seldom that they live to see the morning

Plastic Jesus, Plastic Jesus
Riding on the dashboard of my car
His halo fits just right
And I use it for a sight
And they’ll scatter or they’ll splatter near and far

When I’m in a traffic jam
He don’t care if I say “damn”
I can let all sorts of curses roll
Plastic Jesus doesn’t hear
For he has a plastic ear
The man who invented plastic saved my soul

Plastic Jesus, Plastic Jesus
Riding on the dashboard of my car
Once His robe was snowy white
Now it isn’t quite bright
Stained by the smoke of my cigar

If I weave around at night
And the police think I’m tight
They’ll never find my bottle though they ask
Plastic Jesus shelters me
For his head comes off you see
He’s hollow and I use Him for a flask

Plastic Jesus, Plastic Jesus
Riding on the dashboard of my car
Ride with me and have a dram
Of the blood of the Lamb
Plastic Jesus is a holy bar.

["Plastic Jesus", circa 1969, sign-on song of disk jockey Don Imis
Attributed to Ed Rush and George Cromarty, members of the Goldcoast
Singers, who adapted it from older Black camp-meeting song.

http://www.folkways.si.edu/broadside/htdocs/Marrs.htm]

പുരോഗതിക്കുവേന്‍ടി നിലകൊള്ളുന്ന ‌ഓരോ ആളും പഴയ വിശ്വാസങ്ങള്‍ ഓരോന്നിനെയും വെല്ലുവിളിക്കാനും അവിശ്വസിക്കാനും വിമര്‍ശിക്കാനും തയ്യാറാകേന്‍ടിവരും. നിലവിലുള്ള വിശ്വാസങ്ങളെ ഓരോന്നിനെയും ഇനം തിരിച്ച് സവിസ്തരം പരിശോധിക്കാനും കാര്യകാരണ ബന്ധങ്ങളെപ്പറ്റി ചിന്തിക്കാനും തയ്യാറാകണം. അങ്ങിനെ ആവശ്യമായത്ര യുക്തിചിന്തക്ക് ശേഷം ഒരാള്‍ ഒരു തത്വത്തിലോ സിദ്ധാന്തത്തിലോ വിശ്വസിച്ചു തുടങ്ങുന്നു എന്‍കില്‍ അത് സ്വാഗതാര്‍ഹമാണ്. അയാളുടെ യുക്തി ഒരുപക്ഷെ, തെറ്റോ, തെറ്റുദ്ധരിക്കപ്പെട്ടതോ, തെറ്റിലെക്ക് നയിക്കപ്പെട്ടതോ, ചിലപ്പോള്‍ മിഥ്യാഹേതുവോ ആയേക്കാം. അങ്ങിനെ ആയാല്‍ പോലും അയാളെ തിരുത്താന്‍ കഴിയും. കാരണം അയാളുടെ ജീവിത ചിന്തകളുടെ വഴികാട്ടി നക്ഷത്രം യുക്തിയത്രെ. എന്നാല്‍ വെറും വിശ്വാസവും കണ്ണടച്ചുള്ള വിശ്വാസവും അപകടകരമാണ്. അത് ബുദ്ധിയെ മന്ദമാക്കുന്നു. ഒരുവനെ പ്രതിലോമകാരിയാക്കുകയും ചെയ്യുന്നു. യാഥാര്‍ ഥ്യവാദി എന്ന് അവകാശപ്പെടുന്ന ഒരാള്‍ പഴയ വിശ്വാസങ്ങളെ ആകെ ചോദ്യം ചെയ്യണം. യുക്തിയുടെ കടന്നുകയറ്റത്തെ ചെറുത്തു നില്ക്കാനാവുന്നില്ലെന്‍കില്‍ വിശ്വാസഗോപുരുങ്ങള്‍ ഇടിഞ്ഞുവീഴും.
– ഭഗത് സിങ്ങ്
– ഞാന്‍ എന്തു കൊന്‍ട് നിരീശ്വരവാദിയായി